Het is zomer, de tijd van de muziekfestivals. In Vlaanderen heb je keuze zat. Internationale topper is Tomorrowland. Zelfs op onverwachte plekken in Europa heeft men ervan gehoord. Enkele jaren terug waren we op een afgelegen plek op Madeira, waar de uitbaatster van een B+B ons verzocht in een naburig restaurant haar jonge zoon te willen observeren en haar te rapporteren over zijn vorderingen als ober. Zo gezegd, zo gedaan. Toen het manneke onze nationaliteit vernam, riep hij: Tomorrowland, daar wil ik naartoe! Ik gaf hem de beste punten en, om geloofwaardig over te komen, verklaarde ik aan zijn moeder dat hij misschien nog een klein beetje verlegen was. Zij registreerde ernstig en bedankte met een gratis drankje. Het festival heeft een reputatie. Brussel Airlines heeft er zelfs een toestel voor laten overschilderen, waarmee zij verre liefhebbers ophaalt. Dat is niet uitzonderlijk want ook voor de Rode Duivels is er zo’n toestel. En wij betalen dat, want hun vluchtprijzen zijn niet van de poes. Op ons terras thuis, als de wind goed zit, kunnen we soms flarden opvangen van dat muziekfestival in Boom. Ik denk dan goed dat we daar niet naartoe moeten! Want eerlijk, het is toch vooral veel lawaai. Maar ja, de jeugd amuseert zich en leeft zich uit. Er is voor alles een leeftijd.
Dichter bij huis, vlakbij eigenlijk, ligt domein Vordenstein. Het is een groot natuurdomein met veel bos en goed onderhouden tuinen. De toegang is vrij, maar fietsen en honden worden niet toegelaten, zodat rust heerst. Het bos is weliswaar oud, zodat geregeld bomen sneuvelen, rechtopstaand zoals het hoort! Men laat dan die omgevallen reuzen liggen, wat goed schijnt te zijn voor insecten en de hele voedselketen in de dierenwereld. Het park wordt professioneel onderhouden door de provincie Antwerpen, aangevuld met vele vrijwilligers, die het als hun tuin beleven. We gaan er te voet naartoe, het is ook onze grote tuin! Je voelt je er thuis!
Het domein herbergt een oranjerie. Dat is een hoge en grote ruimte, oorspronkelijk bedoeld voor het overwinteren van niet-wintervaste kleine en ook grote kuipplanten. De oranjerie is geschikt gemaakt voor horeca, voor festiviteiten, bijeenkomsten, begrafenissen. Paul en Sonia baten de oranjerie uit - zie natuurlijk-vordenstein! Af en toe is er levende muziek te beluisteren, maar het is nog weinig bekend. Aan de ingang staat een bord met de datum van het eerstvolgende optreden. Spelers en zangers zijn vrijwilligers - ik vermijd het woord amateurs want hun niveau is gewoon goed - , het gaat er ongedwongen aan toe en het is gratis.
Muziek spelen is een kwestie van veel oefenen, maar ook van aanleg. Ik heb die helaas niet, zodat ik nog altijd verbaasd kan staren naar het vingervlug bespelen van een saxofoon, een klarinet of een harp, om maar wat te noemen. Zelf voelde ik vroeger wel wat voor eerste viool, maar dan eerder in de figuurlijke betekenis. Vordenstein heeft enkele vaste artiesten. Pianiste Hilde en celliste Corina bijvoorbeeld; zij laten zich soms vergezellen van een zanger en ze amuseren zich, maken soms foutjes, waarmee ze moeten lachen. Het lijkt erop dat ze oefenen voor een echt optreden en net dat maakt het zo gezellig en ongedwongen. Je kan ze ook probleemloos aanspreken.
Vandaag zijn zangeres Els en pianist Marc weer van de partij. Ze zijn tot en met op elkaar ingespeeld en dat zie je. Hij begeleidt en af en toe eigent hij zich een korte improvisatie toe, zij zingt aanstekelijk en met geoefende stem. Ze brengen liederen, doorgaans uit Engeland en Schotland, maar ook meezingers uit Frankrijk. Het is, ook door de uitstraling, een positieve noot voor de schaarse toeschouwers en toehoorders, doorgaans van een zekere leeftijd. Enkele nummers komen geregeld terug, zoals Yesterday, dat de aanwezigen beter in de oren klinkt dan tomorrow! Ook de klassieker Tous les garçons et les filles de mon age, waarvan de tekst wordt rondgedeeld, zodat je kan meezingen. Champs Élysées van Joe Dassin is vandaag ook weer van de partij en we zingen mee! De tekst is klasse, je kan er geen woord aan verbeteren:
Je m'baladais sur l'avenue
Le coeur ouvert à l'inconnu
J'avais envie de dire bonjour
À n'importe qui
N'importe qui ce fut toi
Je t'ai dit n'importe quoi
Il suffisait de te parler
Pour t'apprivoiser
Aux Champs-Élysées
Aux Champs-Élysées
Au soleil, sous la pluie
À midi ou à minuit
Il y a tout ce que vous voulez
Aux Champs-Élysées.
Enzovoorts!
Dan verschijnt wijlen Ramses Shaffy ten tonele: We zullen doorgaan! Het wordt met overtuiging gebracht, we mogen meedoen en het kan inderdaad eindeloos doorgaan, tot de zangeres er lachend een eind aan maakt. Het is een boodschap voor de ouderen, die ook wel eens denken we zullen doodgaan. Eén letter verschil, een hemelsbreed en levendig verschil!
Het is gedaan, tot de volgende keer! Vandaag heeft ze iets, zangeres Els, ze is in de ban van iets, ze beweegt in een wolk van geluk. Ze omarmt de pianist en loopt vervolgens de aanwezigen langs en iedereen krijgt een zoen: un baiser aux Champs Élysées!
Het is intiem allemaal, zonder formaliteiten, er is contact en iedereen voelt zich er goed bij. Het zijn vitaminen, maar niet uit een potje.
En o ja, we zullen doorgaan!
Herman van Schoten, Schoten, Vlaanderen, 15/07/2026.
Alle rechten voorbehouden: vanschotenherman@gmail.com.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten