-ongeluk schoolbus: in Buggenhout. Een schoolbus rijdt door rood en botst tegen een trein. Balans: 4 doden en 5 zwaargewonden. De schoolbus reed in onderaanneming van De Lijn. Er waren herhaalde klachten over het rijgedrag van de omgekomen chauffeur. Minister De Ridder: Voor zover tot op heden bekend waren er geen meldingen binnengekomen bij De Lijn die van die aard waren om tot verbreking van het contract over te gaan.
Kurt Moens, gedeputeerde voor onderwijs vanuit de provincie, bevestigt dat er klachten waren en dat ook De Lijn op de hoogte was.
De Lijn verklaart dat de chauffeur geen strafblad had en dat men slechts kennis had van twee kleine verkeersovertredingen.
Schooldirectrice Roef: Berichten die wij van begeleiding ontvangen over gelijk welke chauffeur worden steeds doorgegeven aan de werkgever van de betreffende chauffeur. Van daaruit moeten wij vertrouwen op de opvolging van de werkgever. Wij kunnen ten opzichte van de chauffeur van een bus nooit iets zelf beslissen, aangezien wij geen werkgever zijn.
Kortom, iedereen heeft zijn plicht gedaan en de procedures zijn gevolgd. Verantwoordelijkheid ten gronde wordt niet genomen. De school had deze chauffeur op grond van herhaalde klachten ook kunnen weigeren, men had persoonlijk contact kunnen opnemen met De Lijn, ipv uitsluitend procedureel de klachten per mail door te geven. Men is geen werkgever en daarachter verschuilt men zich. Het afwentelen van verantwoordelijkheid is geen eenmalig geval maar haast een systeem, beter bekend als: de paraplu opentrekken. Niemand heeft het gedaan en het gerecht moet zijn werk doen. Dit is óók een foto van Vlaanderen…..
-minister De Ridder : kondigt bezuinigingen aan in het busvervoer voor leerlingen, enkele weken na het tragisch busongeluk in Buggenhout. De grote problemen bij dat busvervoer komen zodoende opnieuw onder de aandacht. Maar zij heeft slechts aandacht voor haar budget. Zij is een koude boekhoudster en haar partij NVA een harde partij. Bezuinigen op de kap van de zwaksten…..Dat bedoel ik altijd met mijn kritiek op die partij als extreem liberaal.
-overleden: Lieke Marsman (35). Nederlandse filosoof en dichter des Vaderlands. Ze ging volop de strijd aan met kanker en wilde alles uit het leven halen. Bewondering en respect voor haar moed, zeer velen zouden het eerder opgeven. Ik voel geen berusting bij mijn naderende dood. In Vlaanderen was zij weinig bekend, haar overlijden was geen vermelding waard op de tv-media, in tegenstelling tot dat van Margriet Hermans, voor wie de VRT het tv- nieuws en een avondprogramma inruimde. Hoge cultuur delft het onderspit in onze populistische media.
-Bart De Wever: spreekt als eerste minister van België de genodigden toe op het Brussels feest voor 250 jaar onafhankelijkheid van de VS. Hij spuit wat historische weetjes en legt zich vervolgens figuurlijk aan de voeten van de Amerikaanse ambassadeur. Geen greintje Europees zelfrespect.
Moet men zich dan publiekelijk afzetten tegen dat barbaarse land? Neen! Maar wel de realiteit verwoorden en een beetje zelfrespect tonen: wederzijdse economische verbondenheid inderdaad, militaire afhankelijkheid inderdaad, maar tegelijk verschillende opvattingen over de welvaartsstaat en over politieke zeden en cultuur. Dat zou evenwichtig zijn. De Wever gedraagt zich als de klassieke Europese pion in het Amerikaanse machtsspel. Hij mag intellectueel en tactisch goed toegerust zijn, hij verdedigt de statusquo, terwijl Europa eindelijk een beetje wakker schijnt te zijn geworden en de Europees-Amerikaanse betrekkingen op een keerpunt staan.
Of lijkt dat maar zo voor de bühne?
-geboren: Miles Davis, 100 jaar geleden dan! Minstens drie Nederlandse kranten wijden er een lovend artikel aan. Ze roemen zijn album Kind of Blue en ja hoor, dat heb ik! Ik haal de blauw gekleurde elpee erbij en beluister wat deze kranten erover zeggen en het klopt natuurlijk. Miles was een muzikale grootheid, hij verzamelde noten zoals romanschrijvers personages, zoals een recensent schreef. Zijn leven was avontuurlijk en schokkend; van genieën wordt veel aanvaard. In de Vlaamse pers vond ik er niets over, maar het kan aan mezelf liggen, want ik doorblader de Vlaamse dagbladen niet dagelijks op de laptop en een abonnement heb ik niet wegens weggegooid geld. Iemand van dit kaliber is zeldzaam, maar wij hadden wel Toots Thielemans, the blackman in a white skin! Als je Miles beluistert, is het net alsof hij door je binnenwerk woelt met zijn beheerste, gedempte klanken, alsof minder meer is. Bekend is zijn uitspraak dat hij niet wilde spelen wat er al was, maar wat er nog niet was. Experimenteren dus aan de lopende band, ook trouwens met andere middelen, als u begrijpt wat ik bedoel. Vele muzikanten, in alle genres trouwens, spelen wat op hun blad staat, ze spelen na, Miles maakte er altijd weer een eigen versie van en vond zelf veel uit en vond bij herhaling zichzelf opnieuw uit! Persoonlijk kon ik niet alles waarderen, Kind of Blue is voor mij het hoogtepunt wegens toegankelijk en omdat hij me raakt en dat is in zijn latere werk echt niet altijd het geval, maar wie ben ik natuurlijk. In mijn zeer bescheiden ogen was hij de intellectuele muzikant, altijd beredeneerd, koel, maar wel voluit, zonder compromissen.
-Hans Bonte: was even Vlaams minister tijdens de zwangerschap van Melissa Depraetere. Hij kwam zijn hele politieke loopbaan over als ernstig en beslagen. Hij neemt afscheid met een paar waarschuwingen, waarvan de belangrijkste is dat Vlaanderen geen lange-termijn-visie heeft. Hoe partijen ook altijd weer beloven dat het met hen anders zal zijn, het blijft altijd weer bij de korte termijn van improviseren, knippen en plakken en leven van dag tot dag. De andere partijen reageren zoals verwacht: het is natrappen. Doordenken en de hand in eigen boezem steken: ho maar, dat is er in de dagjespolitiek niet bij.
Overigens, zijn tijdelijk ministerschap kost de Vlaming geld. Het was de geplogenheid dat de tijdelijke onbeschikbaarheid van een minister wordt opgevangen door een collega, zonder meerkost dus. Zijn partij Vooruit - voormalige socialisten - ziet het anders…
-surrealistisch Vlaanderen: een man werd veroordeeld tot een jaar elektronisch toezicht, een rijverbod en een alcoholslot wegens een ongeval onder invloed. Hij reed meer dan 170 in een zone 50; er viel één dode en er waren 2 zwaargewonden. Zijn advocaat riep de maagverkleining van zijn cliënt in als verzachtende omstandigheid! Deze redenering werd door de rechtbank niet gevolgd.
Voormalig eerste minister Guy Verhofstadt werd door de politierechter vrijgesproken na een verkeersovertreding. Zijn advocate voerde onder meer als verzachtende omstandigheid de betekenis van de man aan voor het land! Bedoelde zij dat haar cliënt de staatsschuld heeft doen ontploffen en het ambassadeterrein in Tokio heeft verkocht? Wegens groot protest ging het Openbaar Ministerie in beroep.
Een vrouw rijdt een geparkeerd voertuig aan, neemt een foto, rijdt naar huis en belt de politiel. Ze werd vervolgd wegens vluchtmisdrijf. Haar verdediging: ze belde de politie herhaaldelijk, maar kreeg telkens een muziekje te horen. Een week later kon ze ten slotte een afspraak krijgen. De politie uw vriend…
-overleden: Abdullah Ibrahim (91). Zuid-Afrikaans jazzpianist en - componist. Speelde met o.a. John Coltrane, Ornette Coleman, Elvis Jones en anderen. Beroemd geworden met zijn composities. Op you tube vind je hem uiteraard, maar pas op: de klankweergave hier is vaak slecht. Een goede klank vind je op Ekapa Lodumo en daarop zit mijn favoriete nummer 5: African Market. Geduldig uitzitten want het duurt meer dan 16 minuten! Ibrahim speelt met bigbands eigen composities, heel anders dan Miles, die een hekel had aan partituren en erop los improviseerde. Dat gebeurt bij Ibrahim ook wel, maar altijd binnen de contouren van de partituur. Het klinkt geregeld als vrijgevochten improvisatie, maar er zit ten slotte altijd melodie en structuur in. Twee grootheden, heel verschillend! Mensen, dit is muziek! Op het VRT-televisienieuws geen woord, in de Nederlandse kranten volop aandacht. Ja, daar hebben ze het North-Sea Festival en dat speelt wellicht mee.
-vakantie: de zomer is in het land en dus is het vakantietijd. Tegen onze gewoonte in blijven we thuis. Op reis gaan kan ook een ingebakken dwang zijn, je moet eruit, je kan toch niet thuisblijven! En zo zet je het gejaag van het werkjaar gewoon voort. Het tropische weer gaf ons gelijk: wat kan je daar zitten doen in zo’n buitenlands hotel in dergelijke warmte?! Natuurlijk, als gepensioneerde, ook wel niet-actieve genoemd, hebben we de luxe uit de tredmolen te kunnen stappen, voor de actieven maakt vakantie er gewoon deel van uit. We draaien als samenleving over onze toeren.
Nieuwe zogenaamde ziekten als ADHD zijn er het gevolg van. Voor de symptomen zijn therapeuten beschikbaar, de oorzaak is te moeilijk om aan te pakken. Deze symptomen zijn zelfs een excuus voor onmaatschappelijk gedrag: mijn man is authistisch, hij kan er niet aan doen.
Mogelijk trap ik u op de tenen. Autisme bestaat. Maar er is tegenwoordig ook een variant, die als excuus voor onversneden egoïsme moet dienen.
-VRT verhuist: naar een nieuw gebouw dat bijna klaar is. Daarom wordt een reeks schilderijen uit het oude gebouw in het najaar geveild. In het nieuwe gebouw is er geen ruimte meer voor. Het gebouw zal compacter zijn, met minder binnenmuren en veel meer glas. Op diezelfde VRT-website verkondigt architect Joost Declercq een opmerkelijke mening. Men bouwt met veel te veel glas! Het zijn de hittebronnen van de toekomst! Kon men dat niet weten bij het ontwerp van het nieuwe gebouw? Toch wel! Het nieuw aangelegde Schumanplein in Brussel is het voorbeeld. De architecten planden een luifel en veel groen. Het werd om budgettaire redenen geschrapt door de politiek. De VRT heeft dus zelf evenmin geluisterd! Hoelang moet dat nieuwe gebouw mee?! De oplossing zal men zoeken in airco, die de binnenruimten koelt en de restwarmte de straat op pompt, waardoor het daar nog warmer wordt.
-aanslag Monaco: op Oekraïense oligarch Vadim Ermolaev en zijn gezin. Hij steunde de Russen en liep daarom sancties op van Kiev. Zo komt de oorlog onrechtstreeks tot in onze buurt. Een weetje: aan de Franse Azurenkust wonen 84 Oekraïense oligarchen. Dat geeft te denken. Oekraïne is nog allesbehalve democratisch georganiseerd. Hoewel Europese militaire steun terecht is, mag Europa hen geen uitzonderlijke behandeling voor lidmaatschap toestaan, het blijft een niet-Europees land in oorsprong en politieke zeden.
-wijsheid: Vrijheid is niet het recht om te doen wat we willen, maar de macht om te doen wat we behoren te doen (Lord Acton).
Herman van Schoten, Schoten, Vlaanderen, 30/06/2026.
Alle rechten voorbehouden: vanschotenherman@gmail.com.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten