We gingen uit eten. Op een vrijdagavond en dat is geen goed idee. We hadden een gast en konden de dag niet kiezen. Het populaire restaurant Calesberg zat vol en je dacht gelijk: als de keuken dat maar kan trekken. Ik nam mosselen en de twee andere eters een aangeklede biefstuk. Het vlees was binnenin rood en mals, aan de buitenkant hard en taai. De mosselen hadden niet de tijd gekregen om zich te vermengen met de groenten, waren wellicht ook niet opgeschud en ze zijn dan niet lekker. Te rap allemaal, het moest vooruit gaan. De ober kwam afrekenen. Ik schrok van de rekening. Hij boog zich naar me toe en sprak: als het maar plezant is en interessant! Een boodschap, die uit de lucht kwam vallen en de zure smaak van de rekening moest goedmaken. Ik herinner me dat ik nogal bête glimlachte, ik had geen wederwoord, verrast door die ongepaste inmenging. Ons gezelschap maakte er zich vrolijk over. Ze is kleuterjuf en ze zei: ik ga op school zeggen: terug naar school, plezant en interessant!
Een tijdje later togen we naar Oostende, om een aantal oude bekenden en vrienden op te zoeken. Hotel du Parc heeft de oude chic bewaard: art deco van onder tot boven, van lift tot kastdeuren, klinken, lampen, kranen, het is fraai, van duurzame kwaliteit en goed onderhouden. Het ontbijt was in buffetvorm, zoals helaas overal maar goed verzorgd. Het café wordt tegenwoordig tegen etenstijd een heus restaurant met reservering. Het was allemaal stijlvol en op niveau, van begin tot einde. Jammer is dat de oude koffiefilters, die traag doorsijpelden en soms ook niet, weg zijn, er kroop te veel tijd in. Echt betreurenswaardig is het verdwijnen van de scotch van ‘t vat in een tinnen pot, vroeger het bier bij uitstek van deze afspanning. Andere tijd, ander opzet, ander publiek, andere smaak, jammer. Maar het was plezant en interessant. Lokaal aan de kust zegt men dan: het was in orde hé! Natuurlijk, je komt hier niet weg zonder een snee in de portemonnee, hier legt de horeca er nog een financieel laagje bovenop. Als je een geschikte betaalkaart bij je hebt lukt het allemaal.
De horeca is na corona in een financiële versnelling geschoten, als om haar opgelopen schade snel goed te maken. Maar het duurt voort, in binnen- en buitenland. Het is, zeker in België, peperduur geworden. De argumenten zijn belasting, personeelskosten en -schaarste en witte kassa. Het is de uitleg, die je altijd krijgt. Maar ik zou graag hun belastingaangifte een keer zien, want ik geloof ze niet. Men vergeet trouwens dat de horeca tientallen jaren in het zwart heeft gewerkt, op kosten van de belastingbetaler, wij dus. En men doet onnodige kosten: uitbesteden van de reserveringen aan firma’s als The Fork, die voor ons in Lissabon een keer een tafel had voorzien in een restaurant, dat gesloten was wegens renovatie. De kwaliteit dan: friet uit de diepvries, een gekookte patat kan je nauwelijks nog krijgen, de kaart is gekrompen en de openingsdagen ook. En het kost handenvol geld. Aan de uitbaters zeg ik: de klant kijkt naar zijn portemonnee, pas je aan! Maar de praktijk geeft me ongelijk, het loopt opnieuw storm, de mensen bulken blijkbaar van het geld en men kan als het ware vragen wat men wil, de klant betaalt toch. Plezant en interessant!
Vrienden namen ons mee naar Vlissegem, een dorp in het achterland van De Haan-aan-zee, met liefst twee gastronomische restaurants. In een eetgelegenheid met een rare naam - Kok sur Mer - wordt experimenteel gekookt, aparte samenstellingen en smaken. Bijzonder lekker, uitgepuurd, maar ook een schotel, die op pap leek, wel met smaak. Dat heb je met experimentele koks, niet alles kan meteen lukken. Het was in Vlissegem niet plezant en interessant, maar een culinaire ervaring en dat is wat anders. In Vlissegem eet je beter en goedkoper dan in Oostende. En er wordt gekookt, een echt restaurant dus!
Horeca West-Vlaanderen heeft een overeenkomst met de NMBS onder de vorm van een kortingsformule genaamd Happy Trip. Mits inbrengen van de door het hotel verstrekte code reis je bijvoorbeeld voor € 14 heen en weer vanuit Antwerpen. Plezant en interessant! Maar je handbagage een paar uur achterlaten in het bagagedepot - tegenwoordig lockers geheten - kostte € 9,50 per etmaal en voor slechts enkele uren kon het niet voor minder. Het was ook een heel gedoe. Eerst het formaat uitkiezen, dan de gewenste duur ingeven - minimaal 24 uur dus - , dan twee verschillende codes intoetsen, die je goed moet onthouden, betalen en floep, er springt zo’n kastje open. Bij het terughalen moet je dus die beide codes goed onthouden hebben. Klantvriendelijk? Dat was dus niet zo plezant en interessant.
De horeca! Er wordt wat aangeklungeld voor veel geld! En ze hebben lange tenen! Ze vragen achteraf om je commentaar, maar o wee als je kritiek hebt. We gaan minder en minder uit eten en dan die ene keer in een echt restaurant! En of het plezant en interessant is, maken we zelf wel uit.
Herman van Schoten, Schoten, Vlaanderen, 05/09/2026.
Alle rechten voorbehouden: vanschotenherman@gmail.com.
